İnsan  denen  varlık,  kendini  bilmeye,  tanımaya,  Allah'ın  bahşettiği  ve  sürekli  bir  gelişme  gösteren  aklıyla  düşünmeye  başlamış,  geçmişini  ve  var  oluşunu  merak  etmiş,  “  nereden  ve  nasıl  gelip,  nereye  gidiyoruz. “  sorusunu  kendine  hep  sormuş,  düşüncesinde  de  fıtratından  dolayı  kendisine  nakledilen  yanlış  da  olsa   Tanrısal  kabuller  her  zaman  ön  planda  olmuştur.  Bilimin,  teknolojinin,  aklın  bu  kadar  gelişmiş  olmasına  rağmen  bugüne  geldiğimizde  ise,  insanın  ne  zaman  ve  nasıl  yaratıldığı  konusunda,  dine  bağlı  olarak  yerleşmiş  bilgi   ve  inançlarla,  bilimin  ortaya  koyduğu  ispatlanmış,  kanıtlanmış  bilgiler  arasında  hala  çok  büyük  çelişkiler,  farklılıklar  görülmektedir.

Bugün  elimizde  bu  konularda  bize  bilgi  aktaran,   ciltler  dolusu  kitap  ayrıntılarıyla  anlatılabilen  üç  kaynak  bulunmaktadır.  Bunlardan  birincisi  semavi  dinler  denilip,  Allah'ın  sadece  gökyüzünde  ol....

Din,  doğruyu  ve  güzeli,  ahlâkı  ve  adaleti,  sevgiyi  ve  barışı,  huzuru  ve  mutluluğu,  üretimi  ve  paylaşmayı   toplumların   yaşamına   hakim   kılmalıdır. Bu  nedenle  insanın  yaratılışından  bu  yana,  Allah  katında  bu  hedeflere  ulaştırabilecek,  birlikte  yaşama  kurallarını  sadece  Allah'ın  belirlediği  tek  bir  din  vardır,  o  da  Allah’a  ait  Hakk  Din  olan  İslam’dır. Bu  da  Tevhit'e,  Allah’ı  birleme  ( Lailâhe  illallah )  Allah’tan  başka  ilâh  diye  bir  şey  yoktur  demenin,  sadece  Allah’ı  tesbih  edip  /  her  türlü  karalama  ve  saldırılardan  arındırıp,  yücelterek  ortak  koşmadan  Allah’ın  kitaplarında   belirlediği  gibi  iyi  bir  insan  olma  yolunda  hareket  etme  ve  şuuruna  dayanır.  Bu  şuurda  sınıfsal  farklılık  ve  aracı  ilâhlarla   hiyerarşi  yoktur,  Allah'ın  Kendi  hükmüne  peygamberler  de  dahil  hiç  bir  kimseyi  ortak  etmeyeceği,  yapacaklarını  hiç  bir  kimseye  ve  aracıya  havale  etmeyeceği  bilinir.  Zamanı....