Din  adına  pek  çok  konuda  olduğu  gibi,  doğru  bir  ibadet  olarak  zannedildiği  halde,  yanlış  algılanan  ve  uygulanan  kavramlardan  biri  de  Zikir  kavramıdır.  Peygamberimizin  vefatından  sonra  oluşan   gruplaşmalarla  bu  kavram,  her  Mezhep,  her  Meşrep,  her  Tarikat,   her  grup  veya  Cemaatin  görüş  ve  kabulüne  göre  asıl  kavramından  saptırılarak  uydurulan  hadis  ve  rivayetlere  bağlı  olarak  farklı  farklı  uygulanan  ritüeller  haline  getirilmiştir.  Bunun  sonucunda,  halk  kültüründe  de  “  Zikir  Çekmek  “  diye  bir  deyim  ortaya  çıkmıştır.  Özellikle  ülkemizde  bazı  insanlar  dindar  görünüm  vasfı  kazanmak  için  ulu  orta  elde  tespihle  dolaşır  olmuş,  tespih  aleti  makbul  bir  dini  araç  haline  gelmiş,  hacıların  en  önde  gelen  hediyesi  olarak  üretimi  el  sanatına  dönüşmüştür. Camide  namazın  ardından  eline  tespih  almayanlar  kınanır,  adeta  önüne  atılıp,  emrivaki  ile  eline  tut....

İnsan,  yaratılması  ve  yeryüzünde  çoğalıp  dağılarak,  sosyal  yapısı  gereği  toplu  yaşamaya  başlamasından  dolayı,  fıtri  olarak  daima  bir  şeylere  bağlanma,  inanma,  güvenme,  bir  güce  sığınma   ihtiyacında  ve  düşüncesinde  olmuştur.  Yüce  Allah  insan  olarak  yarattığı  kuluna,  diğer  yarattıklarından  farklı  olarak  düşünme  ve  irade  kullanma  yeteneğini  ve  özgürlüğünü  bahşetmiştir.  Bu  irade  ve  düşünce  ile  insanoğlu,  sığınmak  ve  güvenmek  için  önce  çevresinden  ve  yaşadığı  ortamdan  bir  nesneye  veya  bir  güce,  sonra  da  Tanrı  inancına  yönelmiş,  böylece  de  din  olgusunu  yaratmıştır. İnsanın  toplumsal  ve  sosyal  yaşamı,  uygarlığı  geliştikçe  dine  ve  Tanrıya  bakış  açısı  da  şekil   değiştirmiştir. Din  olgusu  zamanla  insanın  bu  gelişmesine,  ekonomik,  kültürel  ve  sosyal  yapılarının  farklılığına  bağlı  olarak  farklı  boyutlar  ve  farklı  anlamlar  kazanmış  ise  de,  değişmeyen  tek....