Bugün  gerek  ülkemizde,  gerekse  Kur'anın  indirildiği   Arabistan  da  dahil   diğer  bütün  İslam  ülkelerinde,  herhangi  bir  zeminde  ve  ekran  önünde  din  adına  konuşanların  neredeyse  tamamı  Kur'anın  önüne  geçirdikleri  hadis  ve  rivayetlerle  konuşmakta,  kamu  vicdanında  ve  mantığında  en  saçma  olduğu  kabul  edilen  hadisler  dahi  ilâhiyatçı  akademisyenler  tarafından   çok  hararetle  savunulabilmekte,  Müslümanlara  din  diye  dayatılmaktadır.  Peygamberimizin  vefatından  sonraki  yıllarda  dilden  dile  dolaştırılarak  ortaya  çıkarılan,  milyonla  ifade  edilen  sayılardaki  hadislerle,  yüz  yıllardır  beyinleri  yıkanarak  uyutulmuş  olan  Müslümanlar,  sayıp  sevdikleri  Peygamberin  sözü  olduğunu  zannederek,  Allah’ın  önüne  geçirerek  maalesef  şirke,  Kur’an  ayetlerini  terk  ederek  küfre  girdiklerinin  bile  farkında   olamamaktadır.  Artık  Kur’anın  yerine  ellerinde  hadis  kitapları  ile  dolaşmakta,  Kur’anı  da  anla....

Bu  yazıma  bir  Bektaşi  fıkrası  ile  başlamak  istedim. “  O  güne  kadar  hiç  camiye  gitmemiş  olan  Bektaşi  torunlarından  Hüsmen,  aklına  düşmüş,  özenmiş  ve  yıllar  sonra  camiye  gitmeye  karar  vermiş. İmam  Efendi  de  Minberde  o  gün  Namazı  ve  namaz  için  gerekli  olan  abdest  konusunu  ele  almış. "  Namaz  dinimizin  temeli  ve  direğidir.  Abdest  de  namazın  temelidir. Gaz  kaçıranın  abdesti  de  bozulur !   onunla  namaz  kılınamaz. "  Deyince  Hüsmen  dayanamamış. "  Bir  yel  ile  yıkılan  temel  hiç  sağlam  olur  mu  be  yahu ?  "  demiş.  Bu  fıkradan  da,  Kur’anda  yer  alan  geçmiş  peygamberlerin  kıssaları  ile  anlatılanlardan  da  düşünebilen  akıl  için,  hayatta  çıkarılması  gereken  önemli  hisseler  bulunmaktadır.  Günlük  hayatımızda  fıkralarla  ve  Kur’anda  da  kıssalarla  bize  anlatılanlar  eğer  düz  mantıkla  ele  alınıp,  eskilerin  hikâyesidir  denilerek  geçiştirilip,  masal,  mucize,  eğlence  kabulünün   esaretine  tutsak  ....