Çocukluğumuzdan  itibaren  mahalle  Kur’an  kurslarında,  ilkokulun  din  derslerinde  İslam’ın  şartının  beş,  imanın  şartının  da  altı  olduğu  ezberletilir,  yetişkin  olduğumuzda  da  Cami  kürsüleri  ve  ilâhiyatçı  ekran  konuşmacılarında  da  sıklıkla  aynı  ezberlerin  ayrıntılarına,  açıklamalar   yapıldığına  tanık  oluruz. Dini  nikâh  kıyan  imamlarca   ardından  devreye  otuz  iki  farz  sokulur,  sonradan  Müslüman  olmak  isteyen  gayrimüslim  birine  de  İslam’ın  beş  şartından  biri  ve  öncelikli  olduğuna  inanılan  “  Kelime i  Şahadet  “  ( tehlil )  tekrar  ettirildikten  sonra  da  paldır  küldür  artık  sen  Müslüman  oldun  denir,  erkekse  sünnet  ettirilir,  kadın  ise  başına  bir  örtü  taktırılır. Müslüman  olmak  bu  kadar  hafife  alınır  ve  bir  Allah’ın  kulu  Din  görevlisi  çıkıp  da,  “  Kardeşim  bak  bu  bizim  Kitabımız.  Al  bunu  anladığın  dilden  oku,  önce  Kitabımızı,  içinde   anlatılanlarla   Allah’ımızı,  Peygamberimizi  ve  Dini....

Bir  uyarıcı  ve  öğüt  olan  Yüce  Kitabımız  Kur’anın,  insanlara   gerçekleri  göstermek  için  öğüt  verme  yöntemlerinden  biri  de  geçmiş   peygamberlerin  ve  kavimlerin  yaşadıkları  olayları,  hayatlarından   kesitleri,  içine  düştükleri  yanlışları,  Allah'ın  insanlara  vermek  istediği  mesaja  örnek  teşkil  edecek  olaylarla  kıssalar  halinde  anlatmasıdır.  Bu  olaylar  aksine  bütün  toplumlarda,  Yahudi  Hahamlarının  kulaktan  kulağa  dolma  mitolojik  hikâyelerle  anlattıkları,  bizde  de  efsane,  mucize  gibi  yüz  yıllardır  abartılarak   masallaştırılıp  anlatılmaktadır.  Ancak,  Kur’anın  bize  anlattıkları,  ne  mucizedir,  ne  masaldır,  ne  hikâyedir,  ne  de  efsanedir. Kur’andaki  ayetlerle  ele  alınan  bu  Kıssalar,  aslında  geçmişte  yaşanmış,  fakat  daha  sonra   masallaştırılmış  bir  olayı,  denk  olan  bir  anlatımla,  güncelleyerek,  vermek  istediği  mesaja  örnek  teşkil  edecek  şekilde  anlatımlardır.

Kur’an,  bu ....