İbrahim  Peygamber  ve  Kurban  denildiği  zaman,  çoğumuzun  daha  çocukluğumuzdan  itibaren,  herhangi  bir  vesile  ile  gördüğümüz  bir  tablo  gözümüzde  canlanıverir. Gözü  ve  elleri  arkadan  bağlanarak  taşın  üzerine  yatırılmış  bir  çocuk,  elinde  bir  bıçak,  saçı  sakalı  ağarmış,  cübbeli,  yaşlı  bir  Nebi  ve  beyaz  bulutların  arasından  süzülen  kanatlı  meleklerin  elindeki  bir  kurbanlık  koyun.  Bu  mitolojik  tablo,  yüzyıllardır  insanlara  bir  dini  inanç  olmuş,  üzerine  binlerce  rivayet   ve  hadis  yazılmış,  kiminde  taşı  kesmiş  bıçak  deriyi  kesmemiş,  kiminde  şeytan  üç  defa  taşlanarak  kovalanmış,  ardından  üç  defa  taştan  duvara  taş  atma  ile  şeytan  kovalama  ritüeli  Hacc  farızasının   en  önde  gelen  saçma  rükûnlarından  biri  yapılmış,  kiminde  çocuk  İsmail,  kiminde  de  İshak  olmuş.  Sanki  gökyüzünde  meralar  ve  koyun  sürüleri  varmış  gibi,  gökten  de  bir  koyun  inmiş. Tablonun  yansıttığı  ayrıntıların  hiç  bir....

İnsan  denen  varlık,  kendini  bilmeye,  tanımaya,  Allah'ın  bahşettiği  ve  sürekli  bir  gelişme  gösteren  aklıyla  düşünmeye  başlamış,  geçmişini  ve  var  oluşunu  merak  etmiş,  “  nereden  ve  nasıl  gelip,  nereye  gidiyoruz. “  sorusunu  kendine  hep  sormuş,  düşüncesinde  de  fıtratından  dolayı  kendisine  nakledilen  yanlış  da  olsa   Tanrısal  kabuller  her  zaman  ön  planda  olmuştur.  Bilimin,  teknolojinin,  aklın  bu  kadar  gelişmiş  olmasına  rağmen  bugüne  geldiğimizde  ise,  insanın  ne  zaman  ve  nasıl  yaratıldığı  konusunda,  dine  bağlı  olarak  yerleşmiş  bilgi   ve  inançlarla,  bilimin  ortaya  koyduğu  ispatlanmış,  kanıtlanmış  bilgiler  arasında  hala  çok  büyük  çelişkiler,  farklılıklar  görülmektedir. Bugün  elimizde  bu  konularda  bize  bilgi  aktaran,   ciltler  dolusu  kitap  ayrıntılarıyla  anlatılabilen  üç  kaynak  bulunmaktadır.  Bunlardan  birincisi  semavi  dinler  denilip,  Allah'ın  sadece  gökyüzünde  olduğunu ....