Dünyanın  değişik  kültürlerine  bağlı  olarak,  değişik  yerlerde  turistlerce  ziyaret  edilen  yedi  uyurlar  mağaraları  bulunmaktadır. Yedi  uyurlar,  hemen  hemen  bütün  kültürlerde  ortak  olarak,  düzeni  protesto  etmek  üzere  halkından  yüz  çevirip  onları  terk  edenlerin  hikâyesidir.  Bu  hikâyelerin  en  eski  örneği, Hint  kültüründeki   Muhabharata  destanıdır.  Bu  destanda,  yedi  kişi  peşlerinde  bir  köpek  olduğu  halde  inançlarından  dolayı,  krallığa  ve  dünyaya  yüz  çevirirler.  Ve  bir  mağarada  yaşamaya   başlarlar. Bu  hikâye  Hristiyanlığın  ilk  devirlerinde  de  önemli  bir  hikâye  iken,  daha   sonra   önemini  yitirmiş,  Müslümanlıkta  ise  Kur’anda  yer  alan  Kehf  Sûresi  içindeki  ayetlerde  ( mağara  arkadaşları ) Ashabı  Kehf  ifadesiyle  anlatılan  kıssadan  dolayı,  İslam  kültüründe  de  önemli  bir  yer  tutmaya  başlamıştır.

Bu  konu  ile  ilgili  olarak  Hristiyanlıkta  da  en  eski  versiyon,  Mevdudi’nin  nakil  derlemes....

Fıtri  olarak  sosyal  bir  yapıda  yaratılan  insan,  toplu  yaşamaya  geçmekle  beraber,  tarihin  her  dönemlerinde  güçlülerin  oluşturduğu  bir  takım  korkularla,  endişelerle,  zulüm  ve  baskılarla  karşı  karşıya  gelmiştir.  Alak  Sûresinin  6 - 8. ayetlerinde  "  Kesinlikle  hayır ! Senin  düşündüğün  gibi  değil.  Dönüş  Rabbine  olmasına   rağmen  insan  kendini  yeterli  / güçlü,  zengin,  kuvvetli  gördüğünde  kesinlikle  azar. Tagutlaşır.  /  Tugyanlaşır,  Firavunlaşır,  haddini  aşar,  zulüm,  sapkınlık,  isyan,  küfür,  içinde  olur.  Kendini  ilâhlaştırır. "  ifadeleriyle  gördüğümüz  gibi,  despot  ve  zalim  olan  firavun  zihniyetindeki  azgınlaşmış  güçlüler  daima  egemen  olmuş,  kendi  bencilliklerinin,  hırslarının,  tutkularının  ve  azgınlıklarının  sonucu  insan  toplulukları  üzerinde  tahakküm  oluşturmuşlardır.

Her  insan,  her  topluluk  yarınından  endişe  etmeden,  korku  duymadan  huzur  i....