KABE'DE HACERÜ'L ESVED'İN KERAMETLERİ

Değerli  dostlar !  Bu  yazımızın  konusu  Arapların  “  esved “  dediği  taş  ve  onun  işlevleri  ile  birtakım  işgüzar  insanlar  ve  klasik  dönemin  Uleması  tarafından  da  üzerine  atfedilen  kendinden  menkul  kerametler,  marifetler  olacak. Taş,  Kimyasal  olarak  çoğunlukla   Aliminyum,  Bakır,  Mağnezyum,  Demir,  Kalsiyum  gibi  metallerin,  bazen  sülfat,  bazen  karbonat,  bazen  fosfat,  bazen  de  klor,  brom,  iyot  gibi  ametallerle  kaya  ve  dağ  katmanları  için  oluşturduğu  mineraller  olup  Allah’ın  maddeden  yarattığı  cansız  varlıklardan  bir  sınıftır. Bulundukları  ortamın  özelliklerine,  oluştuğu  minerallerin  yapısına  ve  çeşidine  göre  beyaz,  alaca,  gri,  sarı,  kırmızı  ve  siyah  renklerde,  parlak,  mat  olabilir.  İşlevleri  ve  yararları,  Dünya  yaşamına  katkıları,  yaratılma  nedenleri  sayılamayacak  kadar  çoktur.

Taş  deyip  geçmeyelim ! Taş  vardır  atıldığında  cam  kırar,  ama  kurbağayı  bile  ürkütmez,  umulmayan  taş  baş  yarar,  bazen  de  tam  gediğine  oturur. Halk  kültüründe  de  taş  ile  ilgili  olarak  birçok  atasözü  üretilmiştir.  Ama  bizim  bu  yazımızda  özellikle  üzerinde  duracağımız  taş,  öyle  alelade  tek  taş,  beş  taş,  pırlanta,  yakut  bir  taş  değildir.  Arapların  “ Hacerülesved “ dedikleri,  üzerine  kutsallık,  keramet  oluşturdukları,  Hacc  ve  Umre  ziyaretlerinde  istilam  denilip  dayatılarak  yerine  getirilen  ritüeller  esnasında  tavafa  başlamadan  önce,  kendisine  dokunanı,  öpeni  ve  selamlayanı  tanıyan  kıyamette  de  sözde  iki  gözü  ve  dudağı  ile  hazır  olarak  yer  alıp  şahitlikle  şefaat  edeceğine  inanılan,  ama  Kur'an  öğretisinden,  akıl  ve  mantık  süzgecinden  geçirilmeyen  bir  “  kara  taş “  tır.

Arapçada  “ kara,  siyah “  anlamında  olan   ama  ülkemizde  de  kadın  ismi  olarak  kullanılan “  Hacer “  sözcüğüyle  tamlama  yapılan  Hecer’ül  Esved :  Siyah  taş  anlamına  gelir. 30  cm  çapında  ve  yumurta  şeklinde  bir  taştır.  Renginin  siyah  olmasından  dolayı  siyah  bir  granit  taş  parçası  olan  ve  mübarek  denilip  kutsallaştırılan  Hacer’ül  Esved  adı  verilen  taş,  Mekke’deki  Kâbe'nin  doğu  köşesinde  olup,  yerden  bir  buçuk  metre  yükseklikte,  kapıya  da  yakın  bir  yerde,  etrafı  gümüş  kaplamalı  bir  muhafaza  içine  yerleştirilmiştir.  Hacc  ve  Umre  ziyaretini  yapmış  olanlar  hatta  bu  taşı  iyi  tanırlar,  onunla   öpüşmüş  dokunmuş  ve  selamlamışlardır. Üç  büyük  ve  birkaç  tane  de  küçük  parçası  bulunmakta  idi.  Bu  taşa  Ruhul  Esved  /  taşın  ruhu  da  denilmiştir.  İslamiyetten  önce  de  yüzyıllar  boyunca  Müşrik  Araplar  Hacer’ül  Esved’e  ayrı  bir  önem  ve  kutsiyet  atfetmişler,  onu  adeta  Hacc  ve  Umre  ziyaretleri  için  Kâbe’nin  kutsiyetinin  vazgeçilemez  bir  sembolü   saymışlardır.  Ama  biz  bundan  sonra  Hacc  ve  Umre  ziyaretine  gideceklere  muhabbet  ve  saygı  ile  bu  taşla  selamlaşmalarını  şirk  ve  küfür  olması  nedeniyle  asla  tavsiye  etmeyiz.

Hacer’ül  Esved  hakkında  çok  çeşitli  araştırmalar  yapılmış,  Gök  taşından  bir  parça  olduğu  da  iddia  edilmiştir. (  New  Light  on  the  origin  of  the  Holy  Black  Stone )  Taşın  zaman  içinde  parçalar  haline  gelmesi  de  Emeviler  döneminde  Mekke’yi  ele  geçirme  sırasında  verdikleri  hasarla  ilgili  olduğu  söylenmektedir. ( Time  Life  Books  1988  The  March  of  İslam  pp  47 ) Bu  taş  ile  ilgili  İddialardan  biri  de,  İslam  öncesi   dönemde  Petra’da  /  bugünkü  Ürdün'de  bir  adı  da  Kaab   olan  Tanrıça  “  Al  lat  “  ın  sembolü  durumunda  olmasıdır ( Harvard  Ünv. Prof.  Gönül  Tekin  Antik  Mezopotamya  İnançları,  Tevrat,  İncil  ve  Kur’an ) Tarihte  olduğu  gibi  günümüzde  de  Ehli  Sünnet  ekolünün  dışındaki  bazı  dini  gruplar  Kâbe  ve  kara  taşın  kutsallığı  çerçevesinde  icra  edilen  dini  uygulamalara  ( Bizim  de  katıldığımız  gibi ) put  ve  şirk  olduğu  gerekçesiyle  karşı  çıkmaktadırlar  ( Ortodoks  İslam’ın  Hac  ve  Kâbe  Putperestliği ) Bu  taş  modern  bilimsel  tekniklerle  analiz  edilemedi  ve  kökeni  de  spekülasyon  konusu  olmaya  devam  etmektedir ( Golia  Maria  Meteorite  Nature  and  Culture )

Hacer’ül  Esved  İslam  öncesi   Arabistan'da  da  kutsal  sayılan  bir  taştır ( İslam  Bakış  Açısında  Hz.  İbrahim,  İslam  Öncesi  Arabistanda  Monoteizm  Gelişimi ) Prof.  Hikmet  Tanyu,  bütün  dinlerde  kutsal  bir  kara  taşın  bulunduğunu  ifade  etmektedir. ( Orhan  Gökdemir,  Din  ve  Devrim  sa. 39  ) Bu  taşın  İslam  öncesi  dönemde  Petra  ve  Kudayd  bölgesinde  önemli  bir  Tanrıça  olan  “  el  lat’ı “  temsil  ettiği  bilinmekte  demektedir.  Ayrıca  böyle  bir  taş,  batı  Anadolu’da  da  “  Kibele “  nin  sembolü  olarak  kullanılıyordu. ( Al  lat  Arap  Mitolojisi ) Rivayetlere  göre  İslam  öncesi  dönemde  Kâbe  hasar  görmüş  ve  yeniden  yapılmıştır.  Bu  inşaat  sırasında  Hacer’ül  Esved’in  kimin  tarafından  yerine  yerleştirileceği  ve  bu  taşı  yerine  koyma  görevinin,  onurun  kime  ait  olacağı  kabileler  arasında  paylaşılamayan  bir  onur  konusu  olmuş  ve  bu  sorun  Peygamberimizin  hakemliği  ile  çözülmüştür.  ( T.D.V.  İslam  Ansiklopedisi  )

O  zaman  ister  istemez  Peygamberimiz  daha  önce  putperest  miydi  gibi  sorular  akla  gelebilmektedir. Kur'anda  Duha  Sûresinin  7. ayetinde " Seni  dosdoğru  yol  dışında  biri  olarak  bulup  da  dosdoğru  yola  kılavuzluk  etmedi  mi ? ve  benzer  şekilde  Şura   Sûresinin   52. ayetinde  "  İşte  böylece  Biz,  sana  da  Kendi  emrimizden  olan  Kur’anı  vahyettik. Sen  kitap  nedir,  iman  nedir  bilmezdin.  Fakat  Biz  onu  kullarımızdan  dilediğimizi  kılavuzladığımız  bir  nur  /  ışık  yaptık.  Hiç  kuşkusuz  sen  de  dosdoğru  bir  yola  kılavuzluk  etmektesin. "  ifadelerinde  gördüğümüz  gibi,  Peygamberimiz  de  vahiyden  önce  kırk  yaşına  kadar,  hatta  bazı  Sûre  ve  ayetler  ininceye  kadar  da  rivayetlerle  anlatıldığı  kadarıyla  o  bölgenin  kültürünü  yaşamış  olduğu  için  rivayetler,  iddialar  belki  de  doğrudur. Bu  gibi  anlatımların  yer  aldığı  birçok  rivayet,  görüş  ve  iddia  da  değişik  kaynaklarda,  Siyerde  zaten  tarihi  bilgi  olarak  yer  almaktadır.

Ama  bugün  bu  konudaki  uygulamalar  aslında  Kur'ana  göre  küfür  ve  şirk  olduğu  halde,  sanki   vahiyden  sonra  da  peygamberimiz  bu  tür  uygulamaların  ve  inancın  aynen  içinde  olmuş  gibi  Peygamberimizin  ve  sahabenin  üstüne  atfedilmekte,  hatta  Peygamberin  Sünneti  denilip  yanlış  bir  algı  oluşturulmaktadır.  Ehli  Sünnet  Cemaatlerinin  ve  Fakihlerinin  Kur’anın  dışında  aslında   Müşrik  Araplardan  kalan,   tamamen  temelsiz,  küfür  ve  şirkle  dolu  olduğu  halde,  hadis  ve  uydurma  rivayetlere  dayandırarak  Hacc  ve  Umre  ibadetleri  içerisinde  çok  önemli  bir  halka  olarak  gördükleri,   vazgeçemedikleri  uygulamaların  temel  bir  ögesi  yapılan  Hacer’ül  Esved’in  işlevi  ve  ne  olduğuna  yönelik  çok  ciddi   tartışmalar  ve  hatta  tehditler  bile  değişik  vesilelerle  karşımıza  çıkmaktadır.  

Öncelikle  belirtelim  ki   Kur’anımızda,  Kur’anın  İslam’ında  herhangi  bir  ayette  “  Hacerülesved "  diye  bir  ifade,  Hacc  ve  Umre  ziyaretlerinde  ona  yönelik  herhangi  bir  uygulama   veya  öneri  yer  almamaktadır.  Hacc  ve  Umre  ziyaretleri  aslında  Tevhit  / La  ilâhe  illallah  / Allah'tan  başka  ilâh  diye  bir  şey  yoktur  deme  ve  bilincini  kavrayarak   kongre  ve  konferanslarla,   üç  ayın  herhangi  bir  zaman  diliminde  ilâhiyat  eğitimini  kastederek  sadece  Müslümanlara  değil,  bütün  insanlığa  hedef  olarak  gösterilen  Allah'ın  hakkı  ve  emridir.  Kur'anda  bir  emir  niteliğinde  yer  aldığı  halde,  fakat  bugün  ülkemiz  ve  dünya  Müslümanlarınca  asıl  içeriği  bilinmediğinden,  çok  yanlış  ve  hatta  küfür  niteliğindeki  müşrik  Arapların  şirkle  dolu  aynı  ritüelleriyle  yerine  getirilmekte,  maalesef  içinde  bulunulan  yanlışlıkların  üzerine  bir  de  Hacer'ül  Esved'in  istilamı  /  dokunup  öpülmesi,  selamlanması  adında  küfürler  üzerine  küfürler  eklenmektedir. Üstelik  de  Allah'ın  vahyi  olan  ayetlerinden  başka  dünya  yaşamında  insanlar  için,  Mekke,  Medine,  Arabistan,  Kâbe,  Mescidil  Nebevi  de  dahil   hiç  bir  yer,   hiç  bir  gün,  ay,  yıl  gibi  zaman,  Peygamber  de  dahil  Evliya  denilen  hiç  bir  kimse,  taş  toprak  veya  hayvan  gibi  mübarek  denilen  ve  kutsal  olan   hiç  bir  şey  yoktur. " (  Hacc  Farızası  ve  Hacı  Olmak  başlıklı  yazımızda  daha  geniş  bilgi  bulabilirsiniz )

Bu  bakımdan  Kur’anımızda  Necm  Sûresinin  23. ayetinde “  Bunlar,  Allah,  haklarında  bir  kanıt  indirmediği  halde  sizin  ve  atalarınızın  taktığı  isimlerden  başka  şeyler  değildir.  Andolsun  onlara  Rablerinden  doğru  yolun  kılavuzu  geldiği  halde  onlar,  sadece  zanna,  bir  de  nefislerinin   hoşlandığı  şeylere   uyuyorlar. “  ve  Casiye  Sûresinin  31 - 32.  ayetlerinde  de  yine “ Şu  kâfirler /  Allah’ın  ilâhlığını  ve  Rabliğini  bilerek  reddetmiş  olan  kimselere  gelince  de, “  Peki  size  ayetlerim  okunmadı  mı  da  siz  büyüklük  tasladınız  ve  günah  işleyen  bir  toplum  oldunuz ?  Ve  Allah’ın  sözü  kesinlikle  gerçektir.  Ve  kıyamet  anına   gelince  onda  kuşku  yoktur  denildiğinde  kıyamet  anının  ne  olduğunu  bilmiyoruz,  yalnızca  biz  sadece  zannediyoruz,  kesinlikle  bir  bilgi  edinmiş  değiliz “  dediniz. “ ifadeleriyle  kıyametten  sonra  Mahşer  alanında  olabilecek  temsili  konuşmalarla  yapılmış  olan  uyarılara  rağmen  Hacer’ül  Esved  konusunda  yerine  getirilen  uygulamaların  ve  inançların  tamamı,  zanna,  Kur’anın  tamamen  dışında  küfür  ve  şirkle  dolu  olan,  bu  konudaki  uydurma  hadis  ve  rivayetlere  dayanmaktadır. Kur’anın  küfür  olarak  nitelendirdiği  bu  konulardaki  yönlendirmelerin  önderlerini  ve  onlara  uyup  içinde  olanların  bütün  güzel   amellerini  de  boşa  düşürecek,  ateşin  azabına   götürecek  olan  uygulama  ve  inançlardır.

Kaynaklar  ve  değişik  Fakihler,  bu  taşın  ilk  defa  İbrahim  Peygamber  tarafından  Kâbe’nin  inşası  esnasında,  Hacc  ibadetine  bağlı  olarak  tavafın   başlangıç  noktasını  belirlemek  amacıyla  yerleştirildiği  konusunda  ittifak  etmektedir. Bununla  beraber,  aynı  zamanda  bu  inancın  İbrahim  peygamberden  itibaren  devam  edip  geldiğinden,  birlikte  bu  taşın  menşei,  tarihçesi  ve  mahiyeti  hakkında  birçoğu  zayıf  isnatlara  dayanan,  bazıları  aynı  zamanda  sembolik  bir  anlam  taşıyan  rivayetler  nakledilmektedir. (  Ezraki I.  62 -  66,  Süheyli  II.  270 – 275 ) Bu  rivayetlerde  umumiyetle  bu  taşın  Cennetten  indirildiği,  Nuh  tufanı  sırasında  Ebu  Kubeys  dağında  korunduğu  ve  İbrahim  peygamber’in,  oğlu   İsmail  Peygamber  ile  birlikte  Kâbe’yi  inşa  etme  esnasında  oradan  getirerek  yerine  tekrar  konulduğu  ifade  edilmektedir. Bu  bilgilerle  donatılmış  olan  Din  görevlilerinin  yönlendirmeleriyle,  Hacc  ve  Umre  ibadetine  yönelenler  tavafa / Kâbe  etrafında  şavt  denilen  yedi  kez  dönme  işlemine  başlarlarken  itiş  kakış  izdihamla  bu  taşa  ellemeye,  öpmeye  ve  her  şavt  başlangıcında  da  hizasına  gelindiğinde  yüzünü  o  tarafa  döndürüp  "  Allah  u  ekber  "  diyerek  selamlamayla  dönüşlerini  sürdürmektedirler.  Bu  eylemler  ise  Kur'ana  göre  ve  Allah  katında  onların  tamamen  bütün  emeklerini,  amellerini  boşa  çıkaracak,  sorumlu  hale  getirecek  küfürdür,  şirktir.  

 Ehli  Sünnet  ekolünde  bu  inancın  içinde  olanlar,  Bakara  Sûresinin  127. ayetinde “  Ve  iz  yerfeu  İbrahimül   kavâide   minel   beyti  ve  ismâıyl  Rabbenâ  tekabbel  minnâ  inneke  entes  semiul  alim ( Ve  hani  İbrahim  ve  İsmail  Beyt’ten  temelleri  yükselttiler :   Rabbimiz !  Bizden  kabul  buyur,  şüphesiz  Sen  en  iyi  işiten,  en  iyi  bilenin  ta  Kendisisin.  )  şeklinde  başlayan  ifadeleri   Hecer’ül  Esved  inancına  delil  göstermektedirler. Oysa  bu  ayet  grubunun  içerisinde  böyle  bir  taş  ile  ilgili  herhangi  bir  ima  dahi  bulunmamaktadır.

Ayette  geçen  “ kavâid “ sözcüğü  bizde  de  çok  kullanılan  kaide  sözcüğünün  çoğulu  olup,  temel,  oturak,  oturaklaşan  anlamlarına  gelmektedir. Değişik  konularda  ilim  dallarındaki  kaideler,  kurallar,  kanunlar  anlamında  da  kullanılır.  Aynı  zamanda  “  beyt  “ sözcüğü  her  ne  kadar  “  ev “  anlamında  kabul  ediliyorsa  da  Kur’anda  hep  “ okul “  anlamında  kullanılmıştır.  Yerfeu  fiili  de  refah  kökünden  dolayı  yükseltmek  demektir.  Ayetin  orijinalinde  “ kavâide  minel  beyti “ ifadesiyle  “ min “  edatından  dolayı   da  “ Beytten / okuldan  yükseltilecek,  yüceltilecek  kaideler,  temel  kurallar,  yani  İslam  Dininin  temel  kanun  ve  ilkeleri “  anlamı  ortaya  çıkar.  Dolayısıyla  ayet  grubunda  İbrahim  Peygamber  ve  oğlu  İsmail’in  duvar  ustalığından  değil,  İslam’ın  Tevhit  Dininin  öğretisinin  kaideleriyle  temelini  attıklarından  /  Kanun  ve  kurallarını  ortaya  koymaya  başladıklarından  söz  edilmektedir.

Ehli  Sünnet  ekolünün  hadis  ve  rivayetlere  dayandırarak  oluşturduğu  inancında  ise,  Hacerü’l  Esved’in  Hac  ve  Umredeki  tavaf  ibadetinin  önemli  bir  ögesi  olarak  kabul  edilmesi,  o  dönemde  Müşrik  Araplar  arasında  özellikle  taşlara  ve  taşlardan  yapılmış  putlara  tapınılması  geleneğiyle  de  bağlantılı  olmasından  kaynaklanmış  olabilir. Bu  nedenle  de  bu  taşın  Arapların  Lat,  Menat,  Uzza  ve  Hubel  dedikleri  eski  putlarından  arta  kalan  bir  parçası  olabileceği  tarzında  kanaatler  de  bulunmaktadır. ( Cevad  Ali  6 / 436 ) Hacerü’l  Esved’e  Peygamberimizin  vefatından  sonra  da  eski  sapık  inançlardaki  gibi  işlerlik  kazandırılması,  birçoğu  zayıf  isnatlara,  bazıları  da  sembolik  bir  anlam  taşıyan  çeşitli  uydurma  rivayetlere  dayanmaktadır. ( Ezraki  I /  62 -  66,  Süheyl  I / 270 – 275 ) 

Bu  uydurma  ve  üstelik  de  sahih  dedikleri  rivayetlerde  genellikle “  Hacer’ül  Esved’in  (  henüz  kıyamet  kopup  mahşer  gününde  hesaplar  görülmemiş  ve  Cennetin  de  yaratılmamış  olmasına  rağmen, ) Cennetten  indirildiği  iddia  edilmektedir. Bu  mübarek  taş,  semavi   bir  taş  olup  İbrahim  Peygambere,  Hz.  Cebrail  tarafından  getirilmiştir. Kâbei  muazzamanın  sol  tarafında  yer  alan  ve  tavaf  başlangıcı  olarak  kabul  edilen  Hacer’ül  Esved’in  Cennetten  getirildiği  hakkında  sahih  hadisler  de  mevcuttur. “  Denilmektedir.  Halbuki  gerçekte  Cebrail  denilen  ontolojik  bir  melek  olmadığı  halde  ve  kıyamet  de  kopup  Evren  yok  olmadığına  göre  henüz  Cennet  de  kurulmamıştır. Bu  nedenlerle  kesinlikle  uydurma  ve  temelsiz  olan  ama  buna  rağmen  sahih  denilen  rivayetlerden  bazılarının  tutarsızlıklarına  bakacak  olursak !

Süneni  Tirmizi’de  ibni  Abbas’dan  rivayet  edilen  hadis  şöyledir.  “  Hacerü’l  Esved  Cennetten  indirildi.  Sütten  daha  beyazdı,  fakat  onu  Ademoğlunun  hataları  kararttı. ( Tirmizi  Hacc  49.  )

Müsnedde  “ Hacerü’l  Esved  Cennetten  gelmiştir.  Kardan  daha  beyazdı.  Fakat  onu  Müşriklerin  hataları  kararttı. “ (  El  Fethü’l  Rabbani  12 / 26 )

Bir  rivayete  göre  de  Kâinatın  serveri  Peygamber  efendimizin “  Ben  peygamber  gönderilmeden  evvel,  Mekke’de  bana  selam  veren  taşı  hala  biliyor  ve  tanıyorum. “ ( Müslim  Fedail  2 ) ifadelerinin  işaret  ettiği  taş  bu  Hacerü’l  Esved  dir.   (  Sorularla  İslamiyet )

Abdullah  bin  Ömer’in  naklettiğine  göre  Hz.  Peygamber  bir  defasında  dudaklarını  Hacerü’l  Esved’in  üzerine  koyarak  uzun  süre  ağlamış.  Daha  sonra  dönüp  Ömer’in  de  ağladığını  görünce  şöyle  demiştir. “  Ey  Ömer !  Gözyaşları  burada  dökülür. (  İbn  Mace  Menasik  27 )

Yine  başka  bir  rivayette,  Bir  gün  bu  taşa  yaklaşıp  öpen  Hz.  Ömer  şöyle  demiştir. “ Çok  iyi  bilirim  ki,  sen  zararı  ve  menfaati  olmayan  bir  taş  parçasısın.  Eğer  Resulullah’ın  seni  öptüğünü  görmese  idim  asla  seni  ben  de  öpmezdim. “ ( Buhari  Hac  57,  Müslim  Hac  249,  Tirmizi  Hac  49,  Serahsi   el   Mebsut  4 / 49 )

Bu  hadisin  üzerine  de “ Hz. Ömer  bu  sözü  insanların  putlara  tapmaktan  yeni  kurtuldukları  bir  dönemde  Hacerülesved’i   istilamı  /  dokunup,  öpüp  selamlamayı   putperestlikle  karıştırmalarını  önlemek  ve  bu  iki  davranışın  mahiyet  ve  gaye  bakımından  birbirinden  farklı  olduğunu  anlatmak  için  söylemiş  olmalıdır ( Muhibbüddün et  Taberi  sa. 282 ) (  Ama  bize  ve  Kur’ana  göre  zaten  putperestliktir,  küfürdür,  şirktir. )

El  Muhib  et  Taberi “  Onun  siyah  olarak  kalmasının  sebebi,  bir  ibret  olmasıdır. Yani  işlenen  günahlar,  Cennetten  gelen  bir  taşı  karartırsa  acaba  insan  kalbini  ne  hale  sokar. “

Taşın  Hacerü’l  Esved  olarak  isimlendirilmesi  ise,  Kâbe’nin  duvarına  konup  insanların  el  sürmesi  olsa  gerektir.  Çünkü  daha  önce  Cennetten  indiğinde  beyaz  bir  yakuttu. (  Ebu’l  Veled  el  Ezraki,  Kâbe  ve  Mekke  Tarihi  sa.  36 – 54,  Tuhfetü’l  Ahzevi  3 / 617 )

Rivayetlere  göre  Hz. İbrahim,  oğlu  Hz. İsmail’le  birlikte  Kâbe’yi  inşa  ederken  tavaf  başlangıcı  olarak  oğlu  İsmail’den  bir  taş  istedi.  İsmail  taşı  aramaya  gitti,  fakat  boş  döndü.  Bu  sırada  Hz. Cebrail,  Hz.  İbrahim’e  bir  taş  getirdi. Nuh  tufanında  Kâbe  de  sular  altında  kalınca  Cenabı  Hak,  Hacerü’l  Esved’i   Ebu  Kubeys  dağına   emanet  etmiş  ve  “  Benim  dostumu  Kâbeyi  inşa  ederken  gördüğün  zaman  bu  taşı  ona  çıkar. “  demişmiş. ( TDV İslam  Ansiklopedisi )

Düşünüldüğü,  sorgulandığı  zaman  görüldüğü  gibi  rivayetler  tamamen  henüz  yaratılmamış  olan  Cennete,  cansız  bir  taşın  görüp  kaydetmesiyle  oluşturduğu    hissiyatına  endekslenmiştir. Üstelik  de  kıyamet  koptuktan  sonra  oluşturulacak  yeni  bir  Evrende,  yine  Kur'an  ayetlerine  göre  Yüce  Rabbimiz   yaratacağı  her  şeyi,  dünyadaki  gibi  üç  boyutlu  maddesel  değil,  bambaşka  bir  kozmik  yapıda,  bambaşka  bir  formda  yaratacaktır. Dolayısıyla  Cennetten  gelecek  maddesel  yapıda  bir  taş  da  olmayacaktır.  Öpüp  el  sürülmesi,  göz  yaşı  dökülmesi  de  ayrıca  çok  ilginç  ve  akla  mantığa,  Kur'an  İslam'ına  dayanmayan  davranışlardır.

Peygamberimizin  vefatından  sonraki  dönemlerde  de  zaman  içerisinde  Kâbe’nin  sel  ve  yangın  gibi  çeşitli  afetlerle,  ayrıca  insanların  saldırılarına  maruz  kalması  sonucunda  Hacer’ül  Esved’de  bazı  hasarlar  ve  parçalanmalar  meydana  gelmiş,  ancak  her  defasında  bu  parçalar  büyük  bir  titizlikle  yerlerine  yapıştırılarak  korunmaya  alınmıştır.  İslam’dan  önce  de  Huzalılar  tarafından  Mekke’den  çıkarılan  Cürhümlüler’in  sakladığı  Hacerü’l  Esved,  uzun  süren  aramalardan  sonra  bulunarak  tekrar  yerine  konmuştur. Hz.  Muhammed’in  henüz  35  yaşında  iken  Kâbe’nin  Kureyşliler  tarafından  yeniden  inşası  sırasında  Hacerü’l  Esved’in  yerine  yerleştirilmesi  hususunda  kabileler  arasında  anlaşmazlık  çıkmış,  bu  şerefli  görevi  hiç  bir  kabile  diğerine  bırakmak  istememişti.  Bunun  üzerine  Kureyşlilerin  en  yaşlısı  Ebu  Ümeyye  bin  Mugire’nin  teklifiyle  belirlenen  bir  yöntem  sonucunda  hakem  kabul  edilen  Hz.  Muhammed,  Hacerü’l  Esved’i  bir  örtü  içine  koyarak  bütün  kabile  reislerinin  iştirakiyle  kaldırmış,  yerleştirileceği  yerin  hizasına  gelince  de  bizzat  kendisi  bu  görevi  yerine  getirmişti. ( T.D.V  İslam  Ansiklopedisi )

Abdullah  bin  Zübeyr  döneminde ( 683 – 692 )  çıkan  bir  yangında   üç  parçaya  ayrılan  taş,  parçaları  birbirine  tekrar  yapıştırılarak  gümüş  bir  muhafaza  içine  alınmış,  daha  sonra   yıpranan  bu  muhafaza  805  yılında  Abbasi  Halifesi  Harun  Reşid  tarafından  takviye  ettirilmiştir.

Emevi  Halifesi  Muaviyenin  ölümü  sonrasında  çıkan  iç  karışıklıklarda  “ Kâbe  Yezid’in  askerlerince  mancınıklar  kullanılarak  taşa  tutulmuş  isabet  alan  Hacerül  Esved,  üç  parçaya  bölünmüş  Kâbe  yakılmıştır.  Abbasiler  döneminde  930  yılında  Karmatilerin  Lideri  Ebu  Tahir  el  Cennabinin    Mekke’de  yaptığı  katliam  ve  yağma  sırasında  taşı  yerinden  sökerek  Hecel’e  götürmesi   üzerine,  Mekke  uzun  bir  süre  taştan  mahrum  kalmış,  üstelik  Hacılar  da  tavaf  esnasında  Hacerül  Esved  varmış  gibi  o  köşeyi,  istilamla / selamlamalara  devam  etmişlerdir.  Daha  sonraları  da  Fatimi  Devletinin  Halifelerinden  Mansur  Billah’ın  emriyle  fidye  ödenmesi  üzerine   taş  tekrar  Mekke’ye  getirtilerek  950  yılında  yerine  konulmuş,  gümüş  muhafaza  da  tamir  edilmiştir. “ gibi  Hacerü’l  Esvedin  başına  gelmeyen  kalmamıştır,  parçalanmalar  da  meydana  gelmiştir. Hatta  parçalardan  birisi  de  Osmanlı  Devleti  Kanuni  Sultan  Süleyman  zamanında  İstanbul’a  getirilmiştir. ( Mahmud  Esat  sa. 326 )

Hacc  Farızasında  Hanefi  Mezhebine  ve  İmam  Malik’e  göre  tavafa  Hacerül  Esved’den  başlanması  sünnet, Şafi,  Hanbeli ve  Maliki  Mezhebine  göre ise  şarttır  denilmektedir.  Sünnettir  diyenlerce  Hacc  29,  Bakara  158  ve  örneğin  Bakara  Sûresinin  125. ayetinde “ Ve  Biz  bir  zaman  bu   Beyt’i  /  ilk  yapılan  okulu,  insanlar  için  bir  sevap  kazanma / dönüş  yeri  ve  bir  güven  yeri  yapmıştık. Ve  Biz  İbrahim  ile  İsmail’e  “ Beytimi  dolaşanlar  ibadete  kapananlar  ve sücûd / boyun  eğip  teslimiyet  gösterenler,  Allah’ı  birleyenler  için  tertemiz  tutun  “ diye  ahit  almıştık. “  ifadeleri  delil  gösterilmekte,  zanlarla  bu  yönde  bir  hükmün  bulunduğu  kabulünden  dolayı  olduğu  söylenilmektedir.

Oysa  bu  ayette  Kâbe’nin  işlevi  konu  edilmekte,  Beyt’in /  Evin / Okulun  insanlar  için  bir  “ mesabe “   sevap  kazanma  ve  güven  yeri  kılındığı  beyan  edilmektedir. Aynı  zamanda  İbrahim  peygamberin  Kâbe  ile  ilgili  görevini  bildiren  ve  Kâbe’nin  işlevini  açıklayan  bu  ayetlerle, Hacc  görevinin  de  ilk olarak  İbrahim  peygamber  ile  başladığını  anlamaktayız.  Burada  Hacer’ül  Essved  ile  ilgili  herhangi  bir  ima  dahi  bulunmamaktadır. Ve  üstelik  de  ve  özellikle “  Temiz  tutulması “  emriyle  de  bizzat  şirkin  oraya  sokulmaması  emri   verilmektedir.

Şarttır  diyenler  ise  bu  konuda  örneğin  “ Hacc  ibadetlerinizi  benden iyi  öğrenin.  Çünkü  bilmiyorum  belki  bu  Haccımdan  sonra  bir  daha  haccedemem “ (  Müslim  Hac  310 ) ve  Hz.  Peygamberin  Hacc  ibadetini  kendisinin  yaptığı  gibi  yapılması  yönündeki  genel  emrini   “  Haccetmek  isteyen  kimse  acele  etsin,  olur  ki  hastalanır  veya  binek  hayvanı  kaybolur  ya  da  hacca  gitmesini  engelleyen  bir  ihtiyaç  ortaya  çıkar.”  ( İbn  Mace  Menasik  1, Müsned  III  318  ) gibi  hadisleri  esas  almaktadırlar.

Fakihler,  Resulü  Ekrem  ve  ashaptan  rivayet  edilen  uygulamalara  dayanarak  (  Buhari  Hac  60,  62,  Müslim  Hac  249,  Ebu  Davud  Menasik  46 ) da  belirtildiği  gibi  tavaf  sırasında  Hacerü’l  Esved’i  sünnete   uygun  şekilde  ziyaret  etmenin,  istilam /  ona  el  ile  dokunup  öpmekle  gerçekleştiği  konusunda  görüş  birliği  içindedir.  Hacerü’l  Esvedi  istilam  ederken  tekbir  getirilmesi  de  aynı  gerekçe  ile  de  tavafın  her  şavtında  yapılan  istilam  esnasında  tekbir  getirilirken  ellerin  havaya  kaldırılmasıyla  selamlanması  da  müstehab  sayılmıştır. Tavaf  eden  kişi  Hacerü’l  Esvedi  istilam  sırasında   herhangi  bir  dua  okuyabilir. Ancak  Resulü  Ekrem’den  ve  ashabdan  gelen  bazı  rivayetlere  ( Fakihi  I 97,  Beyhaki V. 79,   Heysemi  III.  239. )  dayanan  fakihlerin  çoğunluğuna  göre  şu  duanın  okunması  müstehabdır. “  Bismiillahi,  Vallahu  ekber  Allahümme  imanen  bike  ve  tasdiken  bi  kitabike  ve  vefaen  bi  ahdike,  vettibaen  li  sünneti  nebiyyike,  Muhammedün  sallallahu  aleyhi  ve  sellem “ (  Allah’ın  adıyla   Allah  en  büyüktür.  Allah'ım  Sana  inanmamın,  Kitabını  tasdik  etmemin,  ahdine  vefa  göstermemin  ve  peygamber  Muhammed’in   sünnetine  uymamın  bir  işareti  olarak  Hacerü’l  Esved’i  istilam  ediyorum. ( İslam  ve  İhsan )

Hacc  ve  Umre  Tavaflarına  başlama  noktasını  gösterme  şeklindeki  pratik  faydası  yanında  Hacerü’l  Esved’in  bir  de  sembolik  anlamı  olup  kaynaklarda  bununla  ilgili  bir  çok  rivayete  yer  verilir.

* Hz.  Ali’den  nakledildiğine  göre  Bezmi  Elestte / Allah’ın  insan  ruhlarını  ilk  yarattığı  ezeli  zamanda  onlara “  Ben  sizin  Rabbiniz  değil  miyim ? “ diye  sorduğu  ve  ruhların  da  bu  soruya  cevap  verdiği  manevi  mecliste,  Allah’ın  bütün  insanlardan  Kendisini  Rabb  olarak  tanımlamaları  yönünde  aldığı  sözü  Hacer’ül  Esved  içinde  taşımakta  olup  ondan,  bu  ahde  vefa  gösterenler  lehinde  kıyamet  günü  şahitlikte  bulunması  istenecektir. ( Ezraki  I. 324   Süheyli  II. 273 )  (  T.D.V  İslam  Ansiklopedisi  ) ( el  Araf 7 / 172 )

* İbn  Abbas’tan  rivayet  edilen  bir  hadiste  “  Allah’ın  kıyamet  günü  Hacerül  Esved’i  getireceği  ve  onun  da  hak  üzere  kendisini  istilam  edenlere  şahitlikte  bulunacağı  belirtilmiştir. “ ( İbni  Mace  Menasik  27,  Tirmizi  Hac  113 )

* Diğer  bir  hadiste de  “  Hecerü’l  Esved’e  dokunan  kimse  Rahmanın  eline  dokunmuş  gibidir. “ denilmektedir. (  İbn  Mace  Menasik  32.  Muttaki  el  Hindi 12 / 219 )

Kütübi  Sitte  dışındaki  bazı  hadis  kitaplarında  da  Hacer'ül  Esved'in  yeryüzünde  Allah’ın  sağ  eli  olduğu,  onun  vasıtasıyla  kulları  ile  musafaha  ettiği,  Hacerülesvede  dokunanın  Allah’a  biat  etmiş  olacağı ( Heysemi  3 / 242,  Muttaki  el  Hindi  12 / 215 )  belirtilmektedir.

Hecerülesved  ve  Rüknülyemani’nin  ahde  vefa  üzere  kendilerini  istilam  edenlere  kıyamet  günü  şahitlik  edeceği ( Heysem  3 / 242,  Muttaki  ell  Hindi 12 / 219 ) şeklinde  bir  takım  rivayetler  de   Neresinden  tutarsanız  elinizde  kalacağı,  Allah’ın  sıfatlarının,  başka  bir  formda  ve  yapıda  olduğunun,  insan  gibi  el  ve  ayak  atfedilemeyeceğinin   bilinmediği  yanlışlarıyla  dolu  ifadelerle  adeta  birbirleriyle  küfürde  yarışır  gibi  yer  almaktadır.  Rivayette  yer  alan  "  Ben  sizin  Rabbiniz  değilmiyim "  ifadesinin  yer  aldığı  konuşmalar  aslında  Kur'anda  Araf  Sûresinin  172 -  174.  ayetlerinde  geçer.  Bu  konuşma  herhangi  bir  mecliste  değil,  Kıyametten  sonraki  Mahşer  toplanmasında  suçlulara  karşı  oluşacak  sorgulama  anını  gösteren  temsili  bir  konuşmadır.  " Bezmi  elest "  diye  gerçekte  ruhlarla  ilgili  böyle  bir  manevi  meclis  de  yoktur. Bu  manevi  meclis, Tasavvufi  Mürşitler  tarafından  kültür  ve  edebiyata  dönüştürülen  uydurma  ve  hayal  ürünü  anlatımlardır. Bu  rivayete  zemin  hazırlamak  için  de  bir  çok  Müfessir  tarafından  ayetin  orijinal  metni  saptırılarak  meallendirilmiştir.

Bir  kısmı  zayıf  senetlere  dayanan  rivayetlerin  genelde  Hac,  Umre  ve  tavaf  ibadetlerinin  önemini,  bu  arada  Hacerülesvedin  temsili  anlamını  vurgulamaya  yönelik  ifadeler  olarak  yorumlanması  dahi  daha  isabetli   görülmektedir. ( Fakihi  I /  81 – 97 naşiri  notları )  Peki  Kur'anda  böyle  bir  Hacc  rüknü  olmadığı  halde  kimlere  ve  neye  göredir ?  Bizim  bir  çok  örnekle  yer  verdiğimiz  açıklamalardan  sonra  Hacer’ül  Esved  bir  put  mudur,  onu  selamlamak,  dokunmak,  öpmek /  istilam  ederek  Hacc  ve  Umre  ibadetine  başlamak  şirk  değil  midir  sorusu  ve  yanıtı  önem  kazanmaktadır. Bu  bakımdan :

Dinimiz  İslam  Linkinde :  Hacerülesved  put  mudur ?  sorusuna  verilen  cevaba  bir  bakalım !  “  Canlıyı  konuşturan  ve  bazılarına  şefaat  yetkisi  veren  Allah’ü  Teala  hayvanları  ve  cansızları  konuşturamaz  mı ?  Onlara  şefaat  yetkisi  veremez  mi ?  Kur’anı  Kerimde  de  canlı  cansız  her  varlığın  tesbih  ettiği  bildiriliyor.  Fakat  biz  anlamıyoruz  diye  haşa  Kur’an  ı  Kerimi  mi  inkâr  etmek  gerekir ?  Allahü  Teala  dilerse  taş  da  konuşur,  ağaç  da  konuşur,  hayvan  da  konuşur. Bütün  mahlukat  Allah’ı   zikrediyor.  Onlara  zikretme  kuvvetini  veren  Allahü  Teala  onları  konuşturamaz mı ?  Onlara  şefaat  izni  veremez  mi ? Hacerül  esved  denilen  taş  Cennetten  gelmiştir.  O  taşı  oraya  Allahü  Teala  koydurdu.

Bu  soru  ve  açıklamalara  biz  de  Kur’an  çerçevesinde  bir  dokunalım !  Sad  Sûresinin  18.  ayetinde  “  Gerçekten  Biz  dağlara  secde  ettirdik.  /  Boyun  eğdirdik,  yapısal  olarak  insanların  yararına  kullanılacak  biçimde  yarattık.  Her  zaman  kendisiyle  birlikte  Allah’ı  tesbih  ederler. / Noksanlıklardan  arındırırlar,  Allah'ın  varlığının  kanıtıdırlar. “ denilmekte,  cansız  varlıklardan  olan “ Dağların  tesbihinden “  söz  edilmektedir. Kur’anın  birçok  ayetinde  bildirilmektedir  ki,  dağların  tesbihinin  ötesinde,  Evrende  canlı,  cansız,  akıllı  akılsız  ne  varsa  her  şey  Allah’ı  tesbih  etmektedir. Tesbih,  Yaratanı  tüm  nitelikleriyle  tanımak  ve  tanıtmaktır.  Ehli  Sünnet  ekolü  inancında  olanlar  ve  Uleması  her  ne  kadar  gerçek  olmayan  bir  şekilde  Melekleri  ve  cansız  varlıkları  da  insanlar  gibi  konuşturmaya  çalışmakta  iseler  de,  cansız  varlıkların  Allah’ı  tesbih  etmelerinin  dil  ile  değil  de  hal  ile  olacağı  ortadadır.  Allah  isteseydi  elbette  ki  onları  da  konuşma  yeteneği  ile  yaratırdı  ama  istememiş,  onları  amacına  uygun  başka  formda  ve  özellikte  yaratmış.  Cansız  varlıkların  hal  dili,  daima  iç  yapılarını  teşkil  eden  kendi  öz  Kimyasal  nitelikleri  doğrultusunda  davranmalarıdır. Dolayısıyla  insan  bilinci  dışındaki  tüm  varlıklar  Fizyolojik  yapılarında  Allah’ı  kendi  kodlandıkları  yaratılış  özelliklerini  yerine  getirmekle  ve  O'nun  koyduğu  düzenindeki  yönlendirmelere  bağlı  olarak  şaşmaz  rolleri  ile  böcek  böcek  gibi,  kuş  kuş  gibi,  taş  taş  gibi  davranarak  tesbih  etmiş  olmaktadırlar.

Gelelim  şefaat  etme  iddialarına : Kur'an  ayetlerine  baktığımız  zaman,  birçok  ayette   değinildiği  gibi  Zümer  Sûresinin  44. ayetinde  "  De  ki  :  Bütün  şefaat  /  yardım,  destek,  kayırma  Allah’ındır.  Göklerin  ve  yerin  mülkü  yalnızca  O’nundur.  Sonra  yalnızca  O’na  döndürülürsünüz. “  ifadeleriyle  belirtildiği  gibi,  gerek  bu  Dünya  hayatında,  gerekse  Ahirette  mahşer  sorgulamasında,  Şefaat  /  yardım  etme  yetkisi  sadece   Allah’a  aittir,  Allah’tan  başka  şefaatçi  /  yardım  edici  aracı,  torpil  yoktur.

Secde  Sûresinin  4. ayetinde   "  Allah   gökleri,  yeri  ve  ikisi  arasındakileri  altı  evrede  oluşturan  ve  de  en  büyük  taht  üzerinde  egemenlik  kurandır.  O’nun  astlarından  size  bir  şefaatçi  /  yardımcı,  yol  gösterici,  koruyucu  yakın  ve  bir  destekçi,  iltimasçı  yoktur.  Hala  düşünüp  ibret  almayacak  mısınız ? "  denilerek  belirtildiği  gibi  “ Allah’ın  astlarından,  yarattıklarından  insanlar  için  bir  yakın  ve  bir  şefaatçi  yoktur. “  İfadesi  ile  de  Ahiret  hayatındaki  hesaplaşma   esnasında   zaten  Allah'ın  yaratmış  olduğu  peygamberler  de  dahil  Evliya,  Şeyh,  Mürşit  gibi  insanların,  bir  başkasına  aracı  olarak  yardımda  ve  kayırmada  bulunamayacağı  dile  getirilmektedir  ki,  Hacer’ülesved  denilen  cansız  varlık  olan  taş  şefaat  etsin. Bu  ifadeler  ve  kabuller,  bu  rivayetlerin  ardından  gidenler  ve  inananlar,  küfür  ve  şirk  ile  muhataptırlar. Ama  Kur’anın  bu  konularla  ilgili  yapmış  olduğu  bütün  uyarılara  rağmen  Kur’anın  dışında  kalınarak :

Hacerülevsedi  öpmek  sünnettir.  Hz.  Ömer  tavaf  ederken,  Hacerülesvede  karşı (  Sen  bir  taşsın,  bir  şey  yapamazsın !  Ama  Resulullah  öptüğü,  yani  sünnet  olduğu  için  seni  öpüyorum )  dedi.  Hz.  Ali  bunu  işitince  Resulullah’ın “  Hacerül  esved,  kıyamette  insanlara  şefaat  eder “  buyurduğunu  ben  işittim.  Dedi.  Hz.  Ömer  bu  taşın  cennetten  geldiğini,  o  taşı  öpmenin  sünnet  olduğunu,  taşın  şefaat  edeceğini  elbette  biliyordu. Bu  söylemlerin  nakledilmesi  ise,  dindeki  bir  hükmün  vesika  haline  gelmesi  içindi. Hacerül  Esvedle  ilgili  olarak  çok  hadisi  şerif  bulunmaktadır.  Bazıları  şöyledir :

* Hacerülesved  Cennet  yakutlarındandır.  Kıyamette,  iki  gözü  ve  bir  dili  olduğu halde  getirilir.  Tazim  ve  sıdk  ile  istilam  edenin  lehine  Şahitlik  eder  Riya  ve  alay  ile  istilam  edenin  de  aleyhine  şahitlik  eder. ( Tirmizi )

* Hacerülesvedi  hayırlı işlerinize  şahit  yapın.  Çünkü  o  kıyamette  şefaati  reddedilmeyen  bir şefaatçidir.  Dili  ve  iki  dudağı  olacak  ve  ona  elini  sürene şahitlik  yapacak. ( Taberani )

*  Resulullah  Hacer’ül  Esved’i  istilam  ettiklerinde,  onu öper  ve  yüzünü  sürerdi. ( İbni  Mace )

* Hacerülesvede  cahiliye  zamanı  adamlarının  manevi  pislikleri  bulaşmasaydı,  ona  dokunup  da  iyi  olmayan  dertli  kalmazdı. ( Beyhaki )

*  Kıyamette  Hacerülesved  huzura  getirilir,  onun  fasih  / hatasız,  açık  ve  akıcı  bir  dili  olduğu  halde  ve  o,  iman  ile  kendisine  dokunanlara  şehadet  eder. ( Hakim ) denilerek  insanlar  yanlış  yönlendirilmeye  devam  edilmekte,  Hüküm  koymanın,  sadece  Allah'a  ait  olduğu  da  inkâr  edilmektedir.

Vehhabiler  bile  kendi  kitaplarında  diyor  ki  :  “  Gökler  Allah’tan  korkar.  Allah  göklerde  his  yaratır.  Anlarlar.  Kur’anda  yerlerin  ve  göklerin  tesbih  ettikleri  bildirildi.  Resulullahın  avucuna  aldığı  taş  parçalarının  tesbih  ettiklerini  ve  mescitteki  Hannane  denilen  direğin  inlediğini  ve  yemeğin  tesbih  ettiğini  Eshab  işittiler.  Buharide  İbni  Mesud  diyor  ki :   Yediğimiz  yemeğin  tesbih  sesini  işitirdik.  Ebu  Zer  diyor  ki  :  Resulullah  avucuna  taş  parçaları  aldı.  Bunların  tesbih  sesleri  işitildi. Resulullahın  hutbe  okurken  dayandığı  odunun  inlemesi  haberi  sahihtir. ( Fethul  Mecid  sa. 200 )

İslam  ve  İhsan  linkinde  :  Hacerül  evsedi  selamlama  ve  öpmenin  meşruiyeti  Hz.  Peygamberin  ve  ashabı  kiram’ın  uygulamalarıyla  sabitti. ( Buhari  Hac  60,  Müslim  Hac  249 ) Fıkıh  alimleri  bu  uygulamalara  dayanarak  tavaf  sırasında  Hacer i  esvedi  sünnete  uygun  şekilde  ziyaret  etmenin  istilam / ona  el  ile  dokunup  öpmenin  sünnet  olduğu  konusunda  görüş  birliği  içindedirler. (  İbn  Rüşd  Bidaye I, 340.  Ceziri  el  Mezahibul  erbe’a I 592 )  Haceri  esvedi  istilam  ederken  tekbir  getirilmesi  de  aynı  gerekçe  ile  müstehap  sayılmıştır (  Buhari  Hac  62 )

Tavaf  esnasında  Haceri  esvede  dokunulması  ve  onun  öpülmesi  yönündeki  rivayetlerden,  bu  taşın  kutsallığı  sonucunu  çıkararak  bu  uygulamayı  bizzat  Haceri  esvede  karşı  bir  saygı  ifadesi  olarak  görmek  doğru  değildir.  Ama  Hac  ibadetindeki  birçok  şekli  ve  merasim  gibi  bunun  da  Hz.  İbrahim’in  ve  Resulü  Ekrem’in  hatırasını  canlandırma,  Haccı  önemsemeyi  ve  Allah’ın  bu  konudaki  emrine  boyun  eğmeyi  vurgulama,  kulluk  ve  itaat  gibi  ruhi  ve  deruni  halleri  zahiri  bazı  davranışlarla  ifade  etme  gibi  sembolik  ve  taabbudi  /  Akli  bir  gerekçesi  veya   sebebi   tam  olarak  aranmayan,  sırf  Allah  emrettiği  ve  ibadet  niyetiyle  yapıldığı  için  yerine  getirilen  hükmi  bir  anlam  taşıdığı  söylenebilir. ( İslam  Tarihi  Ansiklopedisi )

Haceri  esvedle  ilgili  olarak  Hz.  Ömer’in  “  Allah’a  andolsun  ki  senin  zarar  veya  fayda  vermeyen  bir  taş  olduğunu   biliyorum.  Eğer  Resulullah’ı  seni  istilam  ediyor  görmeseydim  ben  de  seni  istilam  etmezdim. "  ( Buhari  Hac  57 ) şeklindeki  sözü  de  bu  yaklaşımı  desteklemektedir. Tavaf  mahalli  tenha  olur  ve  Haceri  esvede  yaklaşmak  mümkünse  öpülür.  Öpme  imkânı  bulunmaması  halinde  bu  sünnet  uzaktan  eller  kaldırılıp  “  Bismillahi  Allahu  ekber “  denilerek  selamlamakla  yerine  getirilmiş  olur. (  İbn  Abidin  Reddul  Muhtar 3 / 504 )  İzdiham  olması  halinde  Haceri  evsedi  öpmek  için  başkalarına  eziyet  etmek, kadın  erkek  karışık  halde  bulunmak  caiz  değildir.  Haceri  esvede  dokunamamak  hiç  bir  surette  tavafta  bir  eksikliğe  sebep  olmaz.

Sonuç  olarak  böylece  Kur’an  ve  ayetlerin  uyarıları  bir  tarafa  itilerek  yüzlerce  olan  uydurma  rivayetle  Hacc  ve  Umre  ibadeti  esnasında  şirk  ve  küfür  içindeki  uygulamaların  kapısı  açılmış  ve  Din  görevlileri,  Hacı  adayları  tarafından  da  saçmalığı,  tutarsızlığı,  yanlışlığı  sorulamayan  kökleşmiş gelenekler  haline  getirilmiştir.  Elbette  ki  Kur’an  ahlâkı  ve  kuralları  ile  eğitilmiş  olan  peygamberimiz  vahiy  aldıktan  sonra  rivayetlerde  anlatıldığı  gibi  bu  taşı  öpmemiştir,  selamlamamıştır,  sünnet  diye  yanlış  bir  uygulamanın  sorumluluğu  altına  girmemiştir.  Zaten  risalet  görevine  başladıktan  sonra  hayatının  son  dönemlerinde  sadece  bir  kez  Hacca  gitmiştir  ve  Kur’anın  Haccının  rükûnlarını  yerine  getirmiştir.  Onun  öncesinde  de  Mekke  Müşriklerince  bırakın  Hacc  ziyaretini  Mekke’ye  dahi  sokulmamıştır.

* Kıyamet  kopup  henüz  Cennet  oluşturulmamış  olduğu  için  Cennetten  indirilen  bir  taş  da,  o  taşı  indirdiği  söylenen  Cebrail  meleği  diye  bir  melek  de  zaten  yoktur. * Böyle  bir  kutsallık  ve  mübareklik  Kur’anda  olmadığı  halde,  ama  O  taşı  öpmek,  el  sürmek,  selamlamak,  zaten  bugünkü  haliyle  uygulanan  Hacc  ve  Umre  uygulamalarındaki  yanlışlıkların  üzerine  ayrıca  eklenen  küfürdür,  şirktir,  Hacca  gidenlerin  bütün  ibadetlerinin,  emeklerinin,  yaptıklarının  boşa  gitmesinin  ve  azapla  karşı  karşıya  gelmelerinin  nedeni  olur. *  İslam  Dininde  rivayet  ve  zanlara  uyularak  inanç  olmaz. * Uydurulmuş  hadislere  ne  kadar  sahihtir  denilirse  denilsin, Tek  doğru,  Allah’ın  vahyi  olan  Kur’an  ve  ayetlerinin  içerisindedir.  Allah’ın  selamı,  rahmeti  ve  Kur’anın  doğrularıyla   yanlışlardan,  küfürden  ve  şirkten  arınmış  hayat  sizinle  olsun !... 

ALLAH  EN  İYİSİNİ  BİLENDİR !  RAHMETİ  VE  KUR’AN  BİZE  YETER !..

Temel  Kaynak :  HAKKI  YILMAZ  ( Tebyinü’l  Kur’an )